Put your alternative Non Flash content here.

`

Platformy cyfrowe

Wybierz telewizję jaką jesteś zainteresowany:

Zapraszamy do współpracy punkty sprzedaży platform cyfrowych z regionu Olsztyna i okolic.

Nie walcz o pilota!

Clone+ to innowacyjny nowoczesny spliter, który oferuje usługę Multiroom.



>Jesteśmy autoryzowanym dystrybutorem produktów CLONE+  Dowiedz się więcej kliknij TUTAJ

Telewizja N - Najtaniej!

TV Satelitarna

Anteny satelitarne różnią się wielkością czaszy, materiałem z którego są wykonane, precyzją wykonania, rodzajem montowania oraz zakresem regulacji.

Przy wyborze anteny satelitarnej należy zwrócić uwagę na następujące parametry:
  • zysk anteny
  • kąt połowy mocy
  • wymiary reflektora
  • wymiary zewnętrzne
  • materiał wykonania
  • uchwyt konwertera
  • masa
  • sposób montowania

W Polsce do odbioru sygnału satelitarnego minimalna średnica anteny powinna wynosić 60 cm. Taka antena wystarcza do odbioru jednego satelity nie wystarcza jednak przy złych warunkach atmosferycznych dlatego też polecamy anteny o średnicy 80 cm zapewniają one dobry odbiór nawet przy złej pogodzie i umożliwiają bezproblemowy montaż na balkonie.

Anteny o wmiarach 80 – 90 cm i większe umożliwiają budowanie układów wielokonwerterowych i multiswitchowych.

Precyzyjne ustawienie anteny jest podstawą dobrego odbioru telewizji. Nawet najlepsza antena będzie sprawiać problemy z odbiorem jeśli będzie źle wyregulowana. Dlatego też korzystamy z profesjonalnych mierników do wyszukiwania satelitów i precyzyjnego ustawienia sygnału.

                          

 

Konwertery satelitarne to urządzenia służące do przesunięcia i wzmocnienia sygnałów z zakresów 10,7 - 11,7 i 11,7 - 12,75 GHz w zakres pierwszej pośredniej częstotliwości satelitarnej (950 - 2150 MHz).

Podstawowe parametry to: wzmocnienie, współczynnik szumów, pobór prądu i możliwość współpracy z odbiornikiem MPEG2.

Typowo, dla konwertera pełnozakresowego (fullband) wzmocnienie wynosi 55 dB, współczynnik szumów 0,3-0,7 dB, pobór prądu 100 mA. W przypadku konwerterów twin i quatro pobór prądu może sięgać 400 mA.

Obecnie najczęściej spotykane są warianty opisane poniżej. Ze względu na pojawienie się na rynku omówiono konwertery wyposażone w odbiornik sygnałów DiSeqC.

Pojedyńczy (single) - najczęściej spotykany obecnie konwerter, pozwala na odbiór programów nadawanych z polaryzacją poziomą i pionową (wybór następuje przez podanie napięcia zasilającego 18V lub 14V), oraz w zakresie 10,7- 11,7 i 11,7-12,75GHz.

Konwerter twin - to dwa niezależne konwertery w jednej obudowie, pozwalają na odbiór dwóch różnych programów satelitarnych na dwóch tunerach.

Konwerter quad - to cztery niezależne konwertery w jednej  obudowie, pozwalają na odbiór czterech różnych programów satelitarnych na czterech tunerach.

Konwerter octo - to osiem niezależnych konwerterów w jednej  obudowie, pozwalają na odbiór ośmiu różnych programów satelitarnych na ośmiu tunerach.
 

Konwerter quatro - jest to konwerter o czterech niezależnych wyjściach: zakres 10,7 - 11,7GHz z polaryzacją pionową, zakres 10,7 - 11,7 GHz z polaryzacją poziomą, zakres 11,7 - 12,7GHz z polaryzacją pionową, i zakres 11,7 - 12,75GHz z polaryzacją poziomą. Jest to konwerter przeznaczony do pracy z multiswitchami.

Konwerter monoblock - obecnie typowym rozwiązaniem konwertera obsługującego dwa satelity jest tak zwany Monoblock. Są to dwa konwertery z przełącznikiem DiSEqC wykonane na jeden płytce drukowanej i zamknięte we wspólnej obudowie. Wybór konwertera następuje po podaniu sygnału Tone Burst lub DiSEqC. Takie konwertery są przystosowane do pracy z antenami o średnicy 80 - 90 cm.

Konwerter QUAD z sumatorem sygnału TV - to cztery niezależne konwertery w jednej  obudowie z sumatorem TV naziemnej, pozwalają na odbiór czterech różnych programów satelitarnych na czterech tunerach + TV naziemna DVB-T.

 

 

Kable koncentryczne. Żyjemy w czasach rewolucji cyfrowej. Telewizja i radio stają się cyfrow. Technika cyfrowa króluje s studiach nagraniowych, pracowniach video, wytwórniach filmowych i wielu innych dziedzinach, a powód tego jest oczywisty - technika cyfrowa zapewnia doskonałą pod każdym względem jakość obrazu i dżwięku.

Kodowanie  binarne jest ogromnym uproszczeniem złożonych sygnałów audio-video. Odbiornik dekoduje ciąg bitów ignorując wszelkiego rodzaju zakłócenia czy przekłamania. Sygnały audio-video są jednak na tyle złożone, że aby zredukować je do kodu binarnego potrzebne są znacznie większe częstotliwości, niż w przypadku transmisji analogowej. Ponadto sygnały te muszą być przetwarzane w czasie rzeczywistym, na żywo, bez żadnych przerw. Tym wymaganiom muszą sprostać nowoczesne kable transmisyjne.

Transmisja cyfrowa jest bardzo stabilna, co znacząco zmniejsza wymagania stawiane odbiornikom. Nie ma potrzeby stosowania w nich skomplikowanych układów wzmacniających - nie ma zjawiska spadku poziomu sygnału, a odporność na szumy jest znacznie zwiększona. W praktyce kopia sygnału jest tej samej jakości co oryginału. Jakość obrazu i dzwięku jest nieporównywalnie lepsza niż w przypadku transmisji analogowej.

I tu dochodzimy do sedna sprawy - aby wykorzystać wszystkie możliwości i zalety transmisji cyfrowej, potrzeby jest nie tylko odpowiedni sprzęt, np. odbiornik satelitarny. Tak samo ważnym elementem systemu, na który jakże często zwracamy niewielką uwagę, jest odpowiedniej jakości KABEL. Już na poziomie projektowania musimy ustalić, jaki rodzaj kabla będzie optymalny dla naszej instalacji. Zły dobór kabla może być tak samo kosztowny jak zły dobór sprzętu.

Na naszym rynku obecnych jest wielu producentów kabla, oferujących produkty o różnych parametrach i standardzie wykonania. Które kable spełniają normy? Podstawowym testem może być sprawdzenie, czy dany wyrób posiada Świadectwo Zgodności Ministerstwa Łączności. Określa ono zgodność danego produktu z Polskimi Normami. Niestety, często można spotkać kable w bardzo atrakcyjnej cenie, nie spełniające jednak podstawowych norm technicznych - stosując tego typu kable możemy się tylko spodziewą znacznego pogorszenia jakości odbieranego sygnału.

Na co należy zwrócić szczególną uwagę przy doborze kabla:

  • tłumienność,
  • współczynnik tłumienia,
  • skuteczność ekranowania,
  • efekt starzenia iodporność na uszkodzenia mechaniczne.

Postaramy się tutaj omówić kilka najczęściej spotykanych typów kabla koncentrycznego.

Powszechnie stosowanym dawniej kablem był kabel z rdzeniem stalowym Fe i z ekranem wykonanym z podstawowej folii aluminiowej. Ze względu na niskie parametry i trwałość oraz krótką żywotność kabel taki nie jest zalecany do stoswania w systemach telewizji cyfrowej. Jego nieco lepszą odmianą jest rozwiązanie z rdzeniem stalowym miedziowanym Fe/Cu oraz z ekranem zbudowanym z folii oraz dodatkowej siatki aluminiowej. Najczęściej spotykana nazwa handlowa tego kabla, stosowana przez wielu producentów, to RG-6U. Ponieważ fale radiowe przemieszczają się po powierzchni przewodu, dodanie cienkiej warstwy miedzi na rdzeniu polepsza parametry transmisyjne tak wykonywanego kabla.

75 Om RG-6 Fe/Cu

Następna grupa kabli to kable z rdzeniem z czystej miedzi elektrolitycznej. Jeśli chcemy mieć zapewnioną doskonałą jakość sygnału i długi czas życia naszej instalacji, należy wybrać kabel właśnie z tej grupy. Im grubsza jest żyła wewnętrzna, tym mniejsza tłumienność właściwa kabla. Na ten parametr wpływa również rodzaj zastosowanego dielektryka. W nowoczesnych kablach z rdzeniem miedzianym stosowany jest zwykle wtryskiwany gazowo dielektryk, który przyjmuje postać pianki, co w znacznym stopniu polepsza parametry mechaniczne i wytrzymałościowe kabla i zwiększa jego żywotność.

W kablach wyższej klasy na ekran nie stosuje się jedynie folii aluminiowej - zewnętrzna warstwa ekranująca posiada dodatkowy oplot w postaci siateczki wykonanej z dużej ilości żył ze stopów aluminium.

  

75 Om TRISET-113 1,13/4,8/6,8wewnętrzny 

  

 75 Om TRISET-113 PE zewnętrzny

W zależności od zastosowanego materiału ekranu różna jest efektywność ekranowania. Parametr ten określa, jak skutecznie tłumiony jest zewnętrzny sygnał zakłócający. Przyjmuje się, że do celów transmisji cyfrowej parametr ten powinien być większy niż 90 dB dla częstotliwości w paśmie 30-1750MHz. Krótka uwaga - niektórzy producenci umieszczają w nazwie swoich kabli symbol 90dB - nie zawsze oznacza to, że tłumienność taka jest zachowana w całym paśmie, radzimy dokładnie sprawdzić charakterystykę.

Reasumując - dlaczego warto zwrócić większą uwagę na stosowanie kabli koncentrycznych wyższej jakości ? Tak dla montażysty, jak i dla póżniejszego użytkownika instalacji ważne będą następujące zalety:

  • gwarancja zachowania parametrów technicznych ( impedancja, tłumienność, efektywność ekranowania ),
  • gwarancja trwałości ( lepsze kable mają niski efekt starzenia - parametry początkowe zachowują przez długi okres czasu ),
  • łatwość montażu ( lepszy promień gięcia, wyższa wytrzymałość mechaniczna )
  • doskonała jakość sygnału. 

 

Złącza. Jak wiele zależy od dobrego złącza przekonał się niejeden instalator tracąc mnóstwo czasu na poszukiwanie miejsca gdzie zanika sygnał.

F-ki dzielą się na zakręcane, zaciskane oraz najwyższej jakości kompresyjne. Do zamocowania f-ki zakręcanej wystarczy para rąk. Aby zamocować efkę zaciskaną i kompresyjną potrzebne są odpowiednie szczypce - zaciskacz do złącz. Aby wybrać właściwy typ złącza należy znać średnicę zewnętrzną przewodu koncentrycznego. Złącza F mają kilka zalet, między innymi pozwalają na tanie, a przy tym pewne połączenie kabli koncentrycznych.

Złącze F zakręcane.

Złącze F do montażu zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynków.

Polecamy je tylko tym którzy nie posiadają zaciskarki do złącz i chcą wykonać możliwie najtańszego połączenie.

Złącze F zaciskane.

Złącze F wykonane z niklowanej miedzi. Jest całkowicie odporne na korozję, dlatego można je stosować do montażu zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynków. Brak korozji znacznie wydłuża okres eksploatacji wykonanego połączenia bez konieczności czyszczenia i konserwacji. Obniża też tłumienie połączenia.

Złącze F kompresyjne.

Na powyższym rysunku doskonale widać jak złącze zaciska się na przewodzie. Dwa pierścienie kompresyjne zapewniają doskonałe trzymanie na kablu oraz brak dostępu wody. Swobodnie obracająca się nakrętka oraz precyzyjny gwint eliminują znane przez instalatorów problemy z zakręceniem złącz na gniazdo.

Amerykańska konstrukcja i znakomita dokładność wykonania, sprawia że nie ma kłopotów z zakładaniem złącza na kabel.

Cechy wyróżniające:

  • szerokie pasmo pracy do 3 GHz,
  • odporność na korozję - wykonane w całości ze metali kolorowych,
  • bardzo małe tłumienie w całym paśmie pracy,
  • odoszczelność połączenia złącza z kablem,
  • znakomite dopasowanie do linii transmisyjnej w całym paśmie pracy,
  • bardzo prosty i szybki montaż - sposób zaciskania: kompresja wzdłużna,
  • poprawnie zaciśnięte złącze jest bardzo trudno zerwać z przewodu - dwa pierścienie kompresyjne,
  • złącze stanowi monolit,
  • porównując to złącze z innymi należy zaznaczyć iż szybkość, pewność montażu i stabilność wykonanego połączenia są bezkonkurencyjne.
 
Multiswiche są to urządzenia do dystrybucji sygnału TV naziemnej i satelitarnej. Te dwa sygnały w całej instalacji mają wydzielone tory, dopiero na wyjściu z multiswicha końcowego dla rozpatrywanego gniazda, sygnały te są sumowane i przesyłane dalej jednym kablem. Proces obróbki tych sygnałów przebiega zatem niezależnie. Tor sygnału satelitarnego w każdym z rodzajów multiswichy jest aktywny tzn. sygnał jest wzmacniany na tranzystorach. Tor sygnału naziemnego może być pasywny bądź aktywny.
Jeżeli jest pasywny to sygnał jest dzielony na elementach biernych - rozgałęźnikach, jeżeli jest aktywny to tak jak w przypadku toru satelitarnego sygnał jest wzmacniany. Na bierny tor naziemny można podać dowolnie wysoki sygnał, natomiast w przypadku toru aktywnego istnieją ograniczenia. Klasa jakości multiswicha jest wyznaczana przez maksymalny poziom wejściowy w torze naziemnym. Ma to istotne znaczenie ponieważ w dużych miastach bardzo łatwo przekroczyć 80 dBμV (zazwyczaj program pierwszy TVP nadawany jest z bardzo dużą  mocą). Wówczas tranzystory toru naziemnego zostają przesterowane co skutkuje "zatkaniem się" całego multiswicha. Obraz na ekranach telewizorów staje się czarny lub pojawiają się silne zakłócenia interferencyjne. 
Warto zwrócić uwagę na wartości tłumień w torze naziemnym multiswichy pasywnych i aktywnych. W przypadku multiswitchy z pasywnym torem sygnału naziemnego tłumienie wynosi 19dB. W przypadku aktywnego toru TV naziemnej tłumienia wynoszą zależnie od wyjść od 10 do 5dB oraz od 10 do 16dB.
Wybór multiswitcha zależy od liczby użytkowników, satelitów, pasm, zastosowanych konwerterów.
Przy zastosowaniu multiswitchy jest możliwe zbudowanie instalacji na bardzo dużą liczbę gniazd, ale należy podzielić ją na podsieci za pomocą rozgałęźników i odgałęźników satelitarnych.
 
 
Instalacje do odbioru z jednego satelity. Instalacja pozwala zredukować koszty, ponieważ dosyłany jest jedynie sygnał z jednego satelity. W przypadku, gdy jest to satelita Hotbird, uzyskujemy dostęp do większości programów nadawanych w języku polskim (do odbioru sygnałów kodowanych konieczna jest karta z odpowiednim modułem dostępu)
 

 

Multiswitch TERRA 5-wejściowy, 32-wyjściowy

Instalacja do odbioru z dwóch satelitów. To obecnie najpopularniejsze rozwiązanie, pozwalające na odbiór z dwóch satelitów np: Astra, Hotbird.

Multiswitch TERRA 9-wejściowy, 32-wyjściowy

Gniazda abonenckie. W zależności od przeznaczenia do określonego typu sieci rozdzielczej można wyróżnić kilka rodzajów gniazd:

gniazdo abonenckie przelotowe - o dużej wartości tłumienia odgałęzienia (sprzężenia), przeznaczone do stosowania w pionie abonenckim jako pośrednie gniazdo pionu. W technice satelitarnej również istnieją gniazda przelotowe, jednak należy pamiętać, że nie należy podłączać do niego więcej niż jednego tunera,

gniazdo abonenckie końcowe - o dużej wartości tłumienia odgałęzienia (sprzężenia), przeznaczone do stosowania w pionie abonenckim jako ostatnie gniazdo pionu, wyposażone w końcowy rezystor,

gniazdo abonenckie nieprzelotowe - o małej wartości tłumienia sygnału, przeznaczone do stosowania na końcu każdej linii abonenckiej.

Z uwagi na rozpowszechnienie tunerów z PVR z funkcją nagrywania, bardzo popularne są również gniazda z podwójną dystrybucją SAT (konieczne dwa niezależne sygnały satelitarne).

     

Gniazdo RTV                     Gniazdo RTV-Sat                   Gniazdo RTV-2xSat

 

Copyright (C) INSTALSAT realizacja: virtualmedia